Foto's veertigste nest, derde week
Hieronder ziet u de foto’s van de ontwikkeling van de kittens van A.J. en Juki geboren op 23 maart 2026 in hun derde levensweek (14 tot 21 dagen).
Berka's 1:
Berka's 2:
Berka's 3:
Berka's 4:poesje
poesje
poesje
poesje
black smoke
black smoke met wit
black smoke
black met enkele witte harenOptie vanuit de lijst van geïnteresseerden
Optie vanuit de lijst van geïnteresseerden
Optie vanuit de lijst van geïnteresseerden
NMVT (niet meer van toepassing)
foto's van 09-04-2026
Hieronder vindt u de gewichten van de kittens op 06-04-2026, de kittens zijn 2 weken (14 dagen) oud.
Kitten
geboorte- gewicht
gewicht nu
Berka's 1
119 gram 344 gram Berka's 2
116 gram 331 gram Berka's 3
116 gram 313 gram Berka's 4
114 gram 315 gram
Vanochtend werd de kraamdoos even een kijkdoos. Als je heel goed kijkt zie je 2 paar oogjes glimmen op de foto links. Poesje 1 en poesje 4.
Wie er allemaal al naar buiten gegluurd heeft weten we niet, wel dat we deze op de foto hebben gekregen :-)
tijdens het maken van de foto's kwam pappa Juki ook buurten (poesje 2 met pappa)
Hij is best geïnteresseerd in de kittens en komt ook binnen af en toe even bij de kittens kijken (poesje 1 met pappa)
Of hij wilde gewoon zelf ook op de foto 😉
nadat hij een tijdje op de achtergrond gestaan had, was hij er maar bij gaan zitten hahaha (poesje 1 met pappa) Ineens hebben we 2 dagen prachtig weer, waarbij vandaag de temperatuur in onze achtertuin echt heerlijk warm was. De tafel is dan ook warm door de zon, ook als de zon dan even achter een wolk zit. De kleuren zijn altijd mooier op de foto's buiten. Dat de zon schijnt is een voor en een nadeel. Als ze naar links kijken op de foto zie je ze regelmatig met de oogjes knijpen, zoveel licht zijn ze nog niet gewend in die best donkere doos.
Ook voelen ze wind, ruiken ze andere geuren, liggen op een gladde harde ondergrond en dat maakt dat het heel spannend is voor ze. Je kan bij alle 4 de kittens zien dat ze van laag bij de grond toch steeds iets vertrouwen krijgen en hoger op gaan zitten. En speciaal voor jullie zijn ze ook nog eens bijna echt aan het zitten. Omdat dat niet zo lang duurt moet je snel foto's maken. Zo leuk ook weer deze fase.
Oh ja, dat beetje licht gelige gloedje rond het mondje is van de melk :-)
De volgorde van de foto's zijn niet gemaakt in de volgorde zoals ze hier staan. Normaal geen melding waard, maar vandaag liep het even wat anders. Nadat ik de foto's van de kittens van Bubbles buiten gemaakt had, ben ik begonnen met het zwarte poesje van A.J. Omdat ze jonger zijn en het ook spannend vinden heb ik het kort gehouden. Nadat ik haar teruggebracht had, heb ik even gekeken of de instelling van de telefoon goed stonden voor de foto's van de donkere kittens. Dat was zo, dus ik ging het volgende kitten ophalen. Poesje 1 zat vooraan, dus zij was de volgende. Haar nagellak markering was inmiddels helemaal van haar pootje af. Voor de herkenning voor jullie is het fijn dat het op de foto's zichtbaar is. Dus ik ging nieuwe nagellak op de haartjes aanbrengen. Blijkbaar had ze daar geen zin in. Dat is het "nadeel" van dat ze handiger worden en een eigen willetje krijgen 🙈.
Normaal niet zo'n probleem, maar nu kwam Bubbles om te kijken wat er aan de hand was. A.J. weet nog niet zo goed wat ze er allemaal mee aan moet. Ze wast ze keurig, laat ze goed drinken, maar als ik bijvoorbeeld de kraamdoos verschoon, dan liggen alle kittens buiten de doos op een kleedje, maar je krijgt A.J. niet uit de doos, die denkt "ik blijf hier zitten tot ze terug zijn". Wat natuurlijk een beetje gek is, maar ieder dier leert op zijn of haar eigen manier. Maar als haar kindje dan loopt te miauwen zit ze niet op een bemoeizuchtige poes te wachten. Dus raakte ze geagiteerd. Ze blies naar Bubbles, die ik al uit de ren aan het dirigeren was. Vervolgens bedacht ze dat ze haar kitten in de kraamdoos wilde. Maar doordat ze geen idee had hoe dat ze dat moest doen, dacht ze ik schiet naar voren en grijp met klauwen en bek het kitten om het de doos in te trekken. Niet op een gemene manier hoor, maar wel in een gestreste manier. Voor het poesje was er niet zo veel aan de hand, omdat mijn handen om haar heen zaten. Maar het was geen fijn moment.
Even gewacht en toen de kleine weer bij mamma gelegd. Na een half uurtje mamma met wat lekkers in de gang gezet en toen in alle rust de andere 3 op de foto gezet. Als A.J. dan weer naar binnen mag, liggen haar kittens rustig in de doos. Ze wil dan in eerste instantie snel naar ze toe, maar halverwege denkt ze, hoeft niet 🤷. En dan verloopt alles rustig zoals het hoort.
Poesje 1
Ze beginnen voorzichtig aan sterker te worden, ze kruipen met de buik al af en toe van de grond en proberen zich op te richten. Je krijgt dan soms echt hele stoere foto's alsof ze al heel wat zijn (qua grootte). Maar dat doen de foto's want deze weegt op de dag van de foto's 386 gram.
poesje 2
zij heeft besloten om eens goed te gaan snuffelen in haar nieuwe omgeving. Dat doen ze soms ook als er een nieuw kleedje in de kraamdoos gaat (bij alle nesten zie je dat, het ene kitten doet dat meer dan het andere). Soms gaan ze ook likken aan een kleedje. Aan de tafel is vandaag niet gelikt, maar wel regelmatig gesnuffeld ❤️
Poesje 3
bij haar zat wat vocht in haar ooghoekje. Ik dacht, veeg het er even uit voor de foto. Nou dat resulteerde in allemaal natte haartjes in haar ooghoek. Ik heb het zo gelaten want als je gaat vegen met een doekje wordt het kitten niet blij en je wil ook niet per ongeluk iets in het oogje vegen. Dus vandaag staat de knapperd met wat natte haartjes op de foto.
Poesje 4
Vandaag waren we begonnen met de foto's van A.J.'s nest met deze mooie dame. Als zij mooi scherp op de foto staat met dit weer, dan komt het met de andere 3 ook goed. En scherpe foto's zaten erbij hoor! Maar ook wazige haha, mevrouw had geen zin op rustig op de tafel te liggen of te zitten. Ze bleef aan de wandel. Er werd (net als bij de andere 3) ook regelmatig om mamma geroepen, dus hebben we het kort gehouden. Bij de foto's van de andere 3 merkte ik dat ze na wat meer tijd zich al gingen oprichten. Die tijd had zij dus nog niet gehad, maar om haar nu weer mee naar buiten te nemen vond ik ook niet aardig om te doen. Ik dacht, dat doen we over een paar dagen wel. Niet wetende wat we er morgen zou gebeuren.
Toch wil ik hier nog even toelichten waarom we haar kleur hebben aangepast. Tijdens het maken van deze foto zag ik dat ze in haar rechter ooghoekje een paar witte haren had zitten, net als op haar pootjes. Die verspreide witte haartjes had A.J. ook toen ze klein was, daarom is zij ook met wit op haar stamboom. Hoe wit zich verspreid is heel wisselend, dat zie je maar aan het witte staartpuntje van poesje 2.
10-04-2026
Wat een rotdag werd dit, we zijn er kapot van.
We weten heel goed dat de eerste 4 weken van een kitten leven vol met risico's en onzichtbare gevaren zitten. Daarom houden we ze ook altijd zo goed in de gaten. Dan zie je als er iets niet goed gaat en ga je ze helpen. Wij zetten daar altijd de dierenarts ook bij in. Ook al weet ik wat ik moet doen, ik wil dat er een tweede partij ook naar kijkt. En soms heb je medicatie nodig of een röntgenfoto om dingen vast te stellen of uit te sluiten. Regelmatig kun je ze dan goed helpen en soms zijn er dingen die gewoon niet te verhelpen zijn en dan moet je kiezen voor het welzijn van het diertje en ga je voor de laatste keer naar de dierenarts om het dier (verder) lijden te besparen. Als je op zo'n punt komt is dat heel verdrietig. Ik ben daar erg gevoelig voor, het kost mij vaak 3 dagen verdriet, maar je kan het plaatsen door de situatie. Maar nu niet.
Alles liep goed, alle kittens groeide fijn, ontwikkelde fijn, geen gekke dingen. Gisteravond allemaal weer in de hand voor het wegen en de dagelijkse controle. Niets aan de hand. De volgende ochtend was het kraambed flink overhoop gegraven door A.J. Deze keer meer dan anders. Maar het graven doet ze al vanaf het begin regelmatig. Bij het verplaatsen van de kittens niets bijzonders gemerkt. Een half uur later kregen we bezoek van de buren die naar de kittens kwamen kijken. Tijdens het bezoek liet ik de kittens zien door de kraamdoos onder het tafeltje uit te schuiven zodat er wat licht in valt. Ik legde nog uit dat er zelfs een hele zwarte poes bij zat en liet het koppie van haar zien.
Ik weet niet meer of het tijdens het bezoek of na het bezoek was, dat ik even bij de kittens was en zei dat het zwarte poesje toen wel diep in slaap lag en maar half wakker wilde worden. Soms heb je dat en dan krullen ze zich extra op omdat ze nog willen slapen. Ik had verder niets gemerkt. Een paar uur later horen we een raar geluid. Het duurde 2 minuten voordat we uitgezocht hadden bij wie het precies vandaan kwam.
Kitten opgepakt en terwijl ik de dierenarts aan het bellen was, was Willem de auto al aan het starten. Onderweg haalde ze vlak voor de praktijk haar laatste adem. We konden binnen meteen doorlopen. Ik zei dat ik bang was dat ze al weg was en dat bevestigde de dierenarts. Er was geen teken van leven meer te horen in het kleine lijfje. De tranen rolde over mijn gezicht. Er was op basis van het onderzoek geen verklaring. Een autopsie zou niet veel vrijgeven bij de dierenarts omdat alles ook zo klein is. Een autopsie in de faculteit in Utrecht doe ik niet meer, het kost veel geld, je moet lang wachten en ze konden niets vinden. De dierenarts zei dat alles erop lijkt dat het dikke vette pech is. Wat heel goed kan.
Maar geen oorzaak wil bij mij niet zo goed, dus ga ik zoeken naar oorzaken. Dan kom ik op 3 mogelijkheden, die allemaal dikke vette pech zijn overigens en waarvan eigenlijk één al niet past, omdat ze 's avonds laat nog allemaal helemaal in orde waren. Toch noem ik ze voor alle transparantie hier. 1, zou ze tussen of onder het kraambed terecht zijn gekomen en daar een tijdje zuurstoftekort gehad hebben. 2 zou A.J. op haar gestaan of gelegen hebben waardoor er iets misgegaan is (dat gebeurt wel vaker en is normaal geen onoverkomelijk probleem als kittens al wat groter zijn. Bij de echt net geboren kittens is dat een groter risico). 3 Dat tijdens de actie van A.J. om haar kitten in de doos te krijgen gisteren, ze op het kitten is gaan staan. Ik heb niets gehoord in de doos, maar wie weet. Omdat het met een andere energie is dan "gewoon" op een kitten gaan liggen of staan zou het kunnen denk je dan. Maar waarom was alles dan uren later 's avonds nog goed. Het zal bij gissen blijven, wat heel frustrerend is.
Deze hadden we niet zien aankomen en dan komt het nog een keer extra hard aan. Ze was ook nog zo lief en had een extreem zacht vachtje, ze was hier al stiekem bij iedereen net wat dieper in het hart gekropen. Rust zacht meisje, we houden je warm in ons hart.
Nadat we bij de dierenarts zijn geweest is ze mee terug naar huis gegaan. Daar hebben we nog een paar foto's gemaakt met een mooie bloesem erbij. Dat doen we voor de in memoriam pagina.
Daarna heeft ze nog even bij mamma en haar zusjes gelegen, zodat zij kon zien dat haar kleintje niet meer leefde. Sommige dieren hebben dat echt nodig om afscheid te nemen en te rouwen. Anderen minder. A.J. begreep het niet (denk ik met mijn mensenbrein, wie weet was dit wat zij nodig had) en heeft de kleine uitgebreid gewassen. Daarna ging alles verder zoals het normaal ging. Kittens gingen drinken, klommen over elkaar heen en dus ook over haar.
Toen heb ik haar bij me genomen en nog even geknuffeld, in een mooie open doos gelegd met haar bloemen en ben naar de dierenarts teruggereden. Daar hebben we nog even alles doorgesproken en is ze samen met haar bloemen mee gegaan. Toen de dierenarts met haar naar achteren liep zei ze, kom maar met mij mee Blossom. Dat was zo lief.
Voor ons is ze dan ook met de naam Blossom over de regenboogbrug gegaan.
